emblen schem

Click here for:

Index:  My Poems / Gedichten


Contact

 

 

Wanneer de Schemering verdwijnt



Wanneer de Schemering verdwijnt  en de zachte Nacht me omhult met fluwelen gift
Sluit ik mijn ogen – en denk aan jou , want jij
M’n Lief , maakt   dat ik Regels dicht ...
Je maakt me  Mens , je maakt me blij  !

Wat een Geluk , als de dag vergleden is ;
Het jachten en  lawaai  dat nooit einden zal ;
M’n tranen branden een gat in de Duisternis ...
Waar vind ik ooit het Liefdesdal  ?

Heel alleen te zijn , ik denk aan jou - ,
Jouw ogen stralen het licht der Liefde uit ;
Ik haast me ;  kom toch gauw ,
Want Amor heeft de klok geluidt !

In flarden komt de Dageraad aangesneld - ,
Zij verflauwt het zoete Donker -  en mij bevangt
Wéér het gevoel van te zijn geveld ;
Wat  ís het ,  dat altoos aan mij hangt ... ?

Het is , denk ik , het Ideaal van jou , dat ik bemin ;
Wellicht ben jij niet diegene die ik zie -  en waar
Is dan het Einde van het Begin
Van de Liefde die ik baar ... ?

Nevel trekt over het land ;   in het korte Zicht
Lijkt  de Zon  een echo van zichzelf  -
In blauw-grijze kleur zijn de wolken  verlicht ;
Ik voel me bevrijd  onder dit Hemels Gewelf ...

Karin Aleida Vorrink
* 04 april 1975