flower emblem
Index Poems
 
      Home
   
 

In het diepe duister van het Moederdier
Leeft een heel klein wezentje: het heeft plezier ...
Veilig warm  en goed beschut
Ligt het daar, half  ingedut ...

Negen maanden lang zwemt het behaaglijk rond –
Zich onbewust van  ’t feit  hóe het ontstond ...
Het spartelt vrolijk ,    voelt zich vrij en blij ;
Gedraagt zich als de eerste Vlinders in mei ...

Geleidelijk aan krijgt het wat minder ruimte in z’n Huis –
Heeft het af en toe wel wat benauwd; voelt zich minder Thuis ...
Gaat zich draaien en rekken – zoekt de lengte –
Maar :-  het is te laat...  het vindt: de Engte ...

Gesjochte Jongen, die hij nu is –
Want Barensweeën zijn niet mis ...
Ze rekken en strekken, stuwen hem voort
Tot aan het einde van  ’t Kanaal – in zijn geboort’ ...

Een koude Plons -; hij schreewt  ’t uit ...
De Wereld is vreemd – in angstaanjagend geluid ...
Twee glibberige handen pakken hem beet - ...
Wie is diegene, die hem dít aandeed ...?

Hij wordt gemeten en gewogen –
Vocht wordt uit z’n Mondje gezogen ...
Hemdjes en luiers worden hem aangedaan,
Dan ligt hij tevreden sabbelend tegen zijn Moeder aan ...

Een nieuw Mensenkind ,  geboren op Aard ’ -
Vanaf  Nu  zet hij kleine stapjes in dit Leven ...
Is nog heel kwetsbaar ;  zijn z’n Ouders het waard
Dit Kind te ontvangen - teneinde  hem een goede Toekomst te geven ...?

Eens zal hij het weten; nu is hij tevrêe –
 Nog deelt hij met z’n Moeder zijn eigen Wel en Wêee ..h....  !

Karin Aleida Vorrink
*  31 Augustus 1975