Emblem   In de Stilte van jezelf

 

 

In de Stilte van jezelf, vol verlangen en rusteloosheid
Leeft en klopt je Hart vervuld van bedwongen Passie ;
Wacht je op de dag  elkander wéér te zien – na lange afwezigheid
Ben je als een trillend Espeblad , door uitbarstende Emotie ...

Steeds weer heb je je afgevraagd  hoe je te gedragen –
Op ’t moment van Hereniging ;  met je Geliefde alleen te zijn ...
Tussen toen en nu toch vele jaren ;  in je hoofd wel duizend vragen ;
Onderdrukte  gevoelens geven je een bonzend hoofd  en Hartepijn ...

Wat onhandig en geláden  zit je je even later naast elkaar –
Armen die je omsluiten , met Tranen in de ogen is de spanning gebroken
Na eindeloos wachten –   een teder gebaar ...
De bloem van Liefde heeft zich in al haar Grootsheid ontloken !

 

 

Karin Aleida Vorrink
©* 27 Maart 1976