Emblem   De maagdelijke Horizon
Index Poems     
 Home



sailboat dusk

 

 

 

 

De maagdelijke Horizon strekt zich uit in onbestemd verlangen ;
Het schip ,  één met de  Zee ,  laat in rust z’n zeilen hangen –
De steven recht vooruit gestoken , lijkt het te vragen om de Wind ,
Die het zal sturen naar de Einder , waat het zelf zijn Haven vindt ...

Een kleine bries verhoort de stille  Bede van het schip
En voert het mee ,  een witte stip ...
De Zon weerkaatst ,   een laatste glimp –
Het schip verdwijnt ; -  in 't Water een kleine krimp ...

De maagdelijke Horizon strekt zich uit; versmolten met de Lucht ;
Boven het Water een groep  meeuwen in vogelvlucht -
Zij kennen hun bestemming ; roepen  elkaar op luide toon;
Hun kopjes  licht gebogen ;  hun vleugelslag synchroon ...

De  Avond  valt ; de rust is weergekeerd ;
De Zee is kalm ;  het schip is afgemeerd
In  veilige haven , wachtend op het Ochtendgloren  en de Wind
Om het te voeren  over de Einder ,  licht en gezwind ...

 

Karin Aleida Vorrink
©* 19 juni 1975